ORTA ASYA VE İRAN’DA TÜRK KÜLTÜR MİRASI - Kervansaraylar

Bu eser, kervansaray tipolojisini salt bir yapı envanteri olarak değil, Orta Asya ve İran havzasında gelişen Türk mimari geleneğinin mekânsal sürekliliğini temsil eden kurucu bir form olarak ele almaktadır. Çalışma, Orta Asya'dan İran'a uzanan ticaret ve dolaşım ağları içerisinde kervansarayların plan şemalarını, avlu merkezli organizasyonlarını ve giriş kurgularını karşılaştırmalı bir yöntemle analiz etmektedir. Kervansaraylar yalnızca mevcut şehir dokusuna eklemlenen yapılar değil, aksine yol ağlarını yönlendiren, ticari hareketliliği yoğunlaştıran ve yerleşim unsurlarının oluşumunu teşvik eden belirleyici mekânsal odaklar olarak da işlevseldir. Bu bağlamda yapıların kentsel doku, ulaşım sistemi ve topoğrafya ile kurduğu ilişki savunma, temsil ve işlevsellik eksenlerinde değerlendirilerek mekânın siyasal, ekonomik ve morfolojik boyutları birlikte okunur. Böylece kervansaray, yalnızca bir konaklama yapısı değil, şehirsel gelişimi tetikleyen, mekânsal organizasyonu yönlendiren ve kültürel sürekliliği taşıyan kurucu bir sistem olarak kavramsallaştırılır; eser, Türk mimarlık tarihine tipoloji, bağlam ve süreklilik kavramları üzerinden yeniden düşünülmüş bütüncül bir katkı sunmayı hedeflemektedir.